Udhëtim në Tiranë
Skënderbeu, xhamitë, piramida, Ura e Tabakëve dhe itinerari dyditor.
▶ Hape në YouTube
Udhëzues udhëtimi për Shqipërinë: dy ditë në Tiranë, me një kalim të lehtë kufiri, rrugë plot ngjyra, një piramidë, një urë osmane dhe një park plot bunkerë. Çmimet në USD.
U nisa me autobusin e orës 09:00 nga Shkupi, kryeqyteti i Maqedonisë së Veriut; bileta kushtoi 25 $. Kalimi i kufirit ishte më i lehti i gjithë këtij udhëtimi: shoferi mblodhi pasaportat e të gjithëve, i çoi në një zyrë për t'i nënshkruar e vulosur dhe nuk pashë as polic e as ushtar. Autobusi më la në kryeqytet, në Tiranë.
Në shikim të parë Tirana është e populluar dhe rrugët janë plot mbeturina, por qendra del e gjerë dhe e pastër. Sheshi Skënderbej, Xhamia e Haxhi Et'hem Beut, Kulla e Sahatit, Parku Rinia, një piramidë dhe Ura e Tabakëve e shekullit XVIII ishin pikat kryesore të qytetit. Në një ditë me diell qyteti shkëlqen.
Në ushqim, tava e Elbasanit është pjata më e famshme: mish i pjekur me kos. Byreku dhe brumërat pëlqehen shumë, si në të gjithë Ballkanin. Çmimet në market nuk janë të lira; makaronat më të lira fillojnë nga rreth 0,8 $.
Në qytet kultura e lagjes është ende e gjallë: fëmijët luajnë top në rrugë dhe pleqtë ulen nëpër stola. Të rinjtë janë të pakët, të moshuarit shumë. Vendi ka rreth 2,3 milionë banorë (2026) dhe afërsisht gjysma e popullsisë është myslimane (regjistrimi i vitit 2023).
Nga nisja nga Shkupi deri te bileta për Kosovën, sipas radhës.
U nisa nga hoteli në orën 08:00 për në terminalin e Shkupit; autobusi niste në 09:00. Bileta ishte 25 $. Kisha një orë kohë, hyra në një market dhe i shpenzova monedhat e fundit. Duke parë hartën, kuptova se isha mu në mes të Shqipërisë: ishte sikur dalja dhe hyrja të ishin bërë në të njëjtën pikë kufitare.
Shoferi mblodhi pasaportat e të gjithëve në autobus, i çoi në një zyrë për t'i nënshkruar e vulosur dhe ia ktheu secilit. Shqipëria ishte vendi më i lehtë ku kam hyrë; nuk pashë as polici as ushtarë. Karta SIM që bleva në Maqedoni funksionoi edhe në Shqipëri; thuhet se funksionon në të gjitha vendet e Ballkanit.
Në terminal pyeta për biletën drejt vendit tjetër, Kosovës: 15 $. Në bankomatin përballë tërhoqa 100 dollarë, pra rreth 8.000 lekë (me kupura 5.000 dhe 1.000 lekësh). Hipa në autobus në stacionin pranë terminalit; bileta ishte rreth 0,5 $ dhe shkonte drejt e te hoteli im. Unë zbrita dy stacione më herët dhe e eksplorova qytetin në këmbë.
Gjëja e parë që më tërhoqi vëmendjen në qytet ishin turma dhe vendet plot mbeturina. Ka dyqane si Flo dhe Cotton. Në mes të dy rrugëve me asfalt kalon një pistë biçikletash.
Hosteli është njëkohësisht edhe restorant. Në lagje kultura e lagjes është ende e gjallë: njerëzit ulen nëpër stola, fëmijët luajnë top, gratë i shikojnë. Kisha kohë pa parë diçka të tillë. Nga jashtë hyra në një market me derë të vogël dhe pashë çmimet.
Fillimisht bleva byrek dhe brumëra, disa me djathë brenda; gjithsej kushtuan rreth 4 $ dhe u ngopa mirë. Në Sheshin Skënderbej po ngrihej një skenë. Pashë monumentin e heroit kombëtar Skënderbeu, pastaj shkova te Xhamia e Haxhi Et'hem Beut. Kishte mjaft radhë për të hyrë. Sapo hyra thashë "jam musliman" dhe burri tha "sigurisht, djalosh".
Pranë Varrit të Kapllan Pashës ka një rrokaqiell; një monument historik i ruajtur brenda qytetit modern. Kalanë e Tiranës nuk e pashë dot: nuk ka ndonjë kala, ka vetëm restorante, bare dhe dyqane suvenirësh në të dyja anët.
Për të ngrënë tavën e Elbasanit, ushqimin më të famshëm të Shqipërisë, shkova në një restorant me emrin Laura. Restoranti ngjan me një dyqan antikuarësh. Pjata kushton rreth 9 $. Vjen tava dhe një copë e vogël bukë. Mishi piqet bashkë me kosin; nuk më duk aq e mirë sa e lëvdojnë dhe nuk më pëlqeu shija.
Shkova te Kulla e Sahatit; ndërtimi i saj filloi në 1822 (në 1928 u ngrit në 35 m) dhe doli se ishte pikërisht pranë xhamisë ku kisha qenë një ditë më parë. Përballë është Parku Rinia, një nga parqet më të njohura të qytetit. Pastaj Kisha Ortodokse (Ngjallja e Krishtit) dhe përroi që rrjedh nën skulpturat prej profilesh hekuri mbi urë. Më pas shkova te ndërtesa më interesante e qytetit, Piramida e Tiranës: brenda nuk është qendër tregtare; është rinovuar dhe është kthyer në një qendër arsimimi teknologjik (TUMO) me kafene. Gjatë ngjitjes numërova 111 shkallë; ka ashensor, por nuk punonte. Pamja nga lart është e bukur.
Në park ka disa bunkerë që duken shumë të vjetër; hyra brenda dhe pashë. Një copë muri është sjellë nga Muri i Berlinit, por është mbushur me bojëra. Një pëllumb i bardhë erdhi papritur dhe u ul pranë meje.
Xhamia e Namazgjasë është mjaft e madhe: me oborrin bashkë mund të falen njëkohësisht rreth 10.000 vetë dhe është xhamia më e madhe e Ballkanit. U hap në tetor 2024, kështu që nuk ka histori të gjatë. Pastaj kalova Urën e Tabakëve, të ndërtuar nga osmanët në vitet 1700; një nga ndërtimet më të vjetra të qytetit, gurët janë të rrëshqitshëm. Diku pashë edhe një ndërtesë me xhami sipër dhe kafene poshtë.
Në qendrën tregtare Toptani ka shumë marka të njohura. Të njëjtat këpucë i gjeta me të njëjtin çmim si në Turqi ashtu edhe në Shqipëri (rreth 160 $). Stacioni tjetër është Kosova: bileta nga terminali i Tiranës është 15 $.
Pikat kryesore që vizitova në Tiranë.
Sheshi kryesor i qytetit. Këtu ndodhet monumenti i heroit kombëtar Skënderbeu. Kur shkova, po ngrihej një skenë.
E ndërtuar midis 1791 dhe rreth 1821. Hyrja zyrtarisht është falas, me një kuti donacionesh; në hyrje u mbledhin para të huajve dhe turistëve. Përpara bëhet radhë.
Pikërisht pranë tij ka një rrokaqiell. Një monument historik i ruajtur brenda një qyteti modern.
Ndërtimi filloi në 1822; në 1928 u ngrit në 35 m. Pikërisht pranë Xhamisë së Et'hem Beut.
Një nga parqet më të njohura të qytetit. Ka stola dhe lëndina të gjera.
Dizajni më interesant arkitektonik i qytetit. Nuk është më guaskë bosh: tani strehon qendrën arsimore TUMO dhe kafene. Deri në majë janë rreth 110 shkallë (unë numërova 111) dhe ngjitja është falas; ka ashensor, por kur shkova nuk punonte. Pamja është shumë e bukur.
Në qendër, një nga vendet ku mund të ndalesh gjatë itinerarit.
Shumë e madhe: me oborrin bashkë mund të falen njëkohësisht rreth 10.000 vetë, xhamia më e madhe e Ballkanit. U hap në tetor 2024, kështu që nuk ka shumë histori.
Urë e ndërtuar nga osmanët në vitet 1700, një nga ndërtimet më të vjetra të qytetit. Gurët janë të rrëshqitshëm, bëni kujdes.
Brenda parkut ka bunkerë dhe një copë nga Muri i Berlinit. Muri është mbuluar me bojëra.
Një qendër e madhe tregtare, me shumë marka të njohura.
Kala pothuajse nuk ka mbetur; në të dyja anët ka restorante, bare dhe dyqane suvenirësh.
Gjëra të çuditshme dhe të këndshme që të bien në sy në qytet.
Njerëzit ulen nëpër stola, fëmijët luajnë top në rrugë, gratë i shikojnë.
Kudo ka të moshuar dhe të rinj shumë pak.
Mes dy rrugëve me asfalt kalon pikërisht një pistë biçikletash.
Mbi urë ka skulptura prej profilesh hekuri dhe poshtë rrjedh një përrua.
Qielli është plotësisht blu dhe qyteti shkëlqen në një ditë me diell.
Shoferët e autobusit hanin farë luledielli.
Në dollarë amerikanë (USD), përafërsisht; 1 $ ≈ 82 lekë (tetor 2026). Shumat kryesore.
| Tavë ElbasaniRestoranti Laura | ~9 $ |
| Byrek / brumëra | ~4 $ |
| Autobusi i qytetitterminal–hotel | ~0,5 $ |
| Autobus Shkup → Tiranë | ~25 $ |
| Autobus Tiranë → Prishtinë | ~15 $ |
Byreku dhe brumërat ngopin. Tava e Elbasanit është mish i pjekur me kos; shija ndryshon sipas shijes personale. SIM-i i Maqedonisë mund të funksionojë në Ballkan.
Videoja e udhëtimit në Shqipëri. Kur klikon kartën, videoja hapet këtu.
Skënderbeu, xhamitë, piramida, Ura e Tabakëve dhe itinerari dyditor.
▶ Hape në YouTubeShënime praktike.
Shoferi i mbledh pasaportat dhe i vulos në zyrë. Të jesh gati t'ia japësh pasaportën shoferit.
Ndërrimi i lekëve që të mbeten në euro në Prishtinë doli më i favorshëm se oferta e Western Union në Tiranë (për lekë me vlerë rreth 27 $: 22 € ≈ 26 $ në Prishtinë kundrejt 17 € ≈ 20 $ te Western Union).
Pikërisht përpara terminalit të Tiranës ka bankomat. Unë këtu tërhoqa lekë në vlerën e 100 $.
SIM-i i blerë në Maqedoninë e Veriut funksionoi edhe në Shqipëri; mbulon vendet e Ballkanit.
Autobusi nga terminali në qytet kushton rreth 0,5 $. Kërko stacionin pranë terminalit.
Në Xhaminë e Haxhi Et'hem Beut hyrja zyrtarisht është falas, me kuti donacionesh, por në hyrje u mbledhin para të huajve dhe turistëve; donacioni është opsional. Mund të ketë radhë.
Deri në majë janë rreth 110 shkallë dhe ngjitja është falas. Ka ashensor, por kur shkova nuk punonte; vish këpucë të rehatshme.
Është ushqimi më i famshëm, por unë nuk e gjeta aq të mirë sa e lëvdojnë. Byreku dhe brumërat janë më të lirë dhe ngopin më shumë.
Të njëjtat këpucë i gjeta në Toptani me çmimin turk (rreth 160 $); nuk ia vlen të vish vetëm për pazar.
Si shtetas turk nuk më duhej vizë: mbajtësit e pasaportës turke mund të qëndrojnë deri në 90 ditë brenda çdo periudhe 180-ditore dhe pasaporta duhet të jetë e vlefshme të paktën 3 muaj pas datës së hyrjes. Kalova me autobus nga Shkupi: shoferi mblodhi pasaportat e të gjithëve dhe i vulosi në një zyrë; nuk pashë as polic e as ushtar. Shtetasit e vendeve të tjera dhe ndryshimet e mundshme të rregullave: kontrolloni një burim zyrtar para udhëtimit.
Leku shqiptar (ALL), rreth 82 lekë për 1 $ në tetor 2026. Para terminalit të autobusëve të Tiranës ka bankomat; unë këtu tërhoqa lekë në vlerën e 100 $. Ndërrimi i lekëve që më mbetën në euro në Prishtinë doli më i favorshëm se oferta e Western Union në Tiranë.
Tava e Elbasanit kushton rreth 9 $, byreku dhe brumërat rreth 4 $, bileta e autobusit të qytetit rreth 0,5 $. Çmimet në market nuk janë të lira; makaronat më të lira fillojnë nga rreth 0,8 $. Të njëjtat këpucë i gjeta në Toptani me çmimin turk (rreth 160 $). Paga minimale mujore është rreth 610 $ (bruto).
Sheshi Skënderbej, Xhamia e Haxhi Et'hem Beut, Kulla e Sahatit, Parku Rinia, Piramida e Tiranës, Xhamia e Namazgjasë, Ura e Tabakëve, Varri i Kapllan Pashës, bunkerët në park dhe Qendra Tregtare Toptani.
Unë i pashë të gjitha këto në dy ditë: ditën e parë sheshin, xhaminë dhe tavën e Elbasanit; ditën e dytë Kullën e Sahatit, parkun, Piramidën, Xhaminë e Namazgjasë dhe Urën e Tabakëve.
Hipa në autobusin e orës 09:00 nga terminali i Shkupit; bileta ishte 25 $. Në kufi shoferi mbledh pasaportat e të gjithëve dhe i vulos në një zyrë.
Ka autobus nga terminali i autobusëve të Tiranës; bileta kushton 15 $ dhe udhëtimi zgjat rreth katër orë.
Hyrja në Xhaminë e Et'hem Beut zyrtarisht është falas, me kuti donacionesh; kur shkova, në hyrje u mblidhnin para të huajve dhe turistëve. Ngjitja në Piramidë është falas: rreth 110 shkallë, dhe ashensori nuk punonte kur shkova.
Karta SIM që bleva në Maqedoni funksionoi edhe në Shqipëri; thuhet se funksionon në të gjitha vendet e Ballkanit, kështu që mund të mos kesh nevojë të blesh një tjetër.
Biletën për Prishtinën e bleva në terminalin e autobusëve të Tiranës; bileta 15 $. Pas katër orësh udhëtim arrita në Kosovë.
Një kryeqytet plot ngjyra, me diell dhe i lehtë për t'u vizituar në këmbë; mos i humbni piramidën, Urën e Tabakëve dhe Xhaminë e Namazgjasë.
Rrotullo globin, prek një vend të verdhë, lexo historinë e tij.